ای خدا! ای تمام هستی ام سلام

سلام بر تو که حتی از خودم به من نزدیکتری و مرا بهتر از خودم می شناسی.

خدایا!

دیر زمانی است که چشمانم خواب تو را ندیده اند و رویاهایم طعم وصال نچشیده اند

و قلبم آرامش با تو بودن را حس نکرده است.

خدایا، کاش می توانستم در مزرعه چشمان همه مهر بکارم و عشق درو کنم.

راستی! دست هایم کجایند؟

دست هایی که هر روز به درگاهت بلند می شدند و حدیث پیوستن می خواندند.

کجایند دعاهایم که حس پرواز داشتند و بوی باران !

شنیده بودم:((هر وقت باران ببارد، دعاها زودتر براورده می شوند.))

و من برای همین باران را دوست دارم.

خدایا یقین دارم جز نسیم بخشش تو دلم را آرام نمی کند و رنجش را پایان نمی دهد...

پس رحمتت را ارزانی ام دار و باران بخششت را بر دلم بباران...